aaanakrub

 ชาวคณะอยากกินของแพงๆ อร่อยๆส่งท้ายปี (ปีไทย สงกรานต์งัยจ๊ะ)ก้อเลยมุ่งหน้าไปยังร้านเครปแอนด์โค สุขุมวิท

  แถมคราวนี้ได้หลอกพี่หัวหน้าสุดน่ารัก

พี่วรรณ หัวหน้าใหญ่ของแผนกเรา มาร่วมวีรกรรมทำเพื่อท้อง โดยไม่ต้องเป็นห่วงกระเป๋าตังค์ (แหมมีพี่ใหญ่มาทั้งคน)

ที่นี่มีทั้งเครปคาวและเครปหวาน สั่งระวังๆด้วยแล้วกัน เพราะบางจานเครปนี้ชุ่มฉ่ำไปด้วยเหล้า จนทำพวกเรามึน

ไม่ถึงชั่วโมงผ่านไป ผลปรากฎว่า หมด ทุกอย่างค่า  อร่อยจิงจิง

เดอะแกงค์การันตี ยิ้มแปล้ไปตามๆกัน

ถ้าใครสนใจอย่าลืมโทรไปจองก่อนนะคะ เพราะร้านเนี่ยคนล้นทีเดียว เดี๋ยวจะพลาดของดี

เพื่อนๆ น้องๆ ที่ทำงานเก่า อยากเจอกัน  นั่งเมาท์ ขำขำ อัพเดทข้อมูล

เลยนัดกันมาบ้านคุณกาก้า แห่งคลื่นเก็ต แถวลาดพร้าว

สมาชิกมากันหนาแน่น พอสมควร ทั้งรุ่นใหญ่ รุ่นเล็ก

ทั้งยังทำงานอยู่ หรือออกไปแล้ว

คุยกันไปคุยกันมา ก้อสรุปได้ว่า สถานการณ์คลื่นวิทยุช่วงนี้ไม่สู้ดีนัก 

ต้องอดทน สู้กันต่อไป และทำรายการให้สนุกยิ่งขึ้นกว่าเดิม

เฮ้อ เมื่อไหร่หนอ เมืองไทยเราจะปกติสุข เศรษฐกิจดีอีกครั้ง ขอให้วันนั้นมาถึงเร็วๆ

ส่วนอีกแมทช์นึง นี่ก้อน้องๆคลิค ที่ทำอยู่คลื่นแฟต

ชวนมาที่อารีบาบา ซอยอารี

ใครที่ชอบอ่านบล็อคของแฟต fatradio.wordpress.com

สองสาวนี่แหล่ะตัวร้าย  ปาปาราซซี่ตัวจริง

ดูกันไว้นะจ๊ะ

เนื่องจากไฟในร้านมันมืดมาก อาจต้องเพ่งกันหน่อย

สาวผมยาว เธอชื่อน้องบูม ตอนนี้กำลังอินกับเพลงหมอกและควัน เวอร์ชั่นสนามหลวงคอนเนกชั่นเป็นพิเศษ อยากรู้เพราะอะไร

ไปถามกันเองในบล็อคแฟต

วันเวลาที่ผ่านมาในช่วงที่ทำงานที่คลิคเรดิโอ เป็นเวลาที่เรามีความสุขมากค่ะ : p

คืนเหงาๆ พวกเราจะมารวมตัวกัน คุณไก่ เจ้าของเกสต์เฮ้าท์เล็กที่เมืองปาย  และมือตัดต่อที่ไฟนัลคัท คุณเต็ม นักศึกษาปริญญาโทหมาดๆจากรั้วจามจุรี

สองคนนี้ดื่มด้วยกันมานานร่วมสิบปีแล้ว ส่วนอีกหนึ่งหนุ่มสมาชิกใหม่แต่ก้อไม่ใหม่แล้วนะสองปีได้ คุณปณต ผู้กำกับหนังโฆษณา ดาวรุ่งพุ่งสุดๆ (พุ่งไปไหนไม่รู้ อิอิ)

สุขโขสโมสร ร้านเล็กๆแถวประชาชื่น ที่ค่าเหล้าและค่าอาหารพอเพียง ตามนโยบายเศรษฐกิจ แถมเปิดเพลงเบาๆที่คนอายุอย่างเราจะคุยกันได้ (หวายรู้หมดเลยว่าแก่)

หัวข้อการสนทนา ก้อคงไม่หนีไปจากเรื่องอนาคต หนังที่ไปดูมา ความทรงจำเก่าๆ  ฯลฯ

 ปณต ประกาศ ขายยยยย อิอิ

ถึงเวลาเที่ยงคืนเราก้อแยกย้ายกันกลับบ้าน

แปลกที่มิตรภาพความเป็นเพื่อนคงอยู่ยาวนาน   ไม่เหมือนความรักที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป : (

ขอโทษที ที่วันนี้ภาพค่อนข้างมืดมัว เพราะกล้องประจำตัวของเราดันหายไป รอสักพักจะไปถอยกล้องใหม่มาถ่ายให้แจ่ม ใจนะจ๊ะ

 สงสัยบล็อคนี้ต้องเป็นบล็อคขาหม่ำแน่แน่ เพราะมีแต่เรื่องกินกินกิน เอาน่า คราวหน้าเปลี่ยนเรื่องแน่นอน

หลังจากรอน้องบอย ดีไซนเนอร์นิวยอร์กเกอร์ประจำออฟฟิซเราทำงานเสร็จ ก้อล่วงเลยมาดึกดื่น น้องปิ่น น้องเคลียร์ น้องบอย เดอะแกงค์ เลยหิวซก

หาอะรัยหม่ำกันตามเคย  โชคดีติ่มซำคือจุดมุ่งหมายของเรา  หลังจากกินกันอย่างอิ่มหนำและจุใจ ห้าสิบกว่าเข่งผ่านไป

ก็เลยว่าจะไปหาอะรัยล้างปากซะหน่อย ไอเบอรรี่ ลา วิลล่า สโมของพวกเรา (แหม ก้อชอบหนีงานมากินไอติมที่นี่กันบ่อยๆอย่าบอกใครไปนะ)

แต่แย่แล้วเธฮ  49 บาท ต่อก้อน โอ้พระเจ้าจ้อด (อุทานเชยจิงจิง) ขึ้นมาตั้งก้อนละ 9 บาท คุณปลาแกให้เหตุผลว่า ของมันขึ้น

มะยมของชั้นเนี่ยนะขึ้น ฝรั่งแช่บ้วย ฮ่วย !!!! สงสัยที่รายการคุณวิทวัส สัมภาษณ์คุณโน้ตจมูกโต ว่าตังค์หมดแล้วจะเป็นจริง

เดอะแกงค์ของเราเลยหน้าเหยเก ตามภาพ